Қуръони каримда ёзилишича, Оллоҳ таоло Одам (а.с.) ни тупроқдан-лойдан яратган экан (Сод сураси 38:71)¹.

Оллоҳ (а.ж.) тупроқдан одам ясаб, димоғига Ўз руҳидан ҳаёт нафасини уфуради ва одам нафас ола бошлайди. Ўшанда ер юзида у кишидан бошқа инсон йўқ эди.²

Кейин Оллоҳ (а.ж.) Адан деган жойда бир боғ яратиб, чиройли ва меваси ширин дарахтлар билан тўлдиради. Боғнинг ўртасида икки дарахт ўсган экан: бири ҳаёт дарахти, иккинчиси эса яхши ва ёмонни билиш дарахти. Оллоҳ таоло Одам (а.с.) ни, боғни парвариш қилсин, деб ана шу ерга жойлаштиради.

Кейин огоҳлантиради: «Боғдаги ҳамма дарахтлар мевасидан еявер. Фақат яхши ва ёмонни билиш дарахтидан ема. Еган куниёқ ўласан!»

То-Ҳо сурасида Оллоҳ таолонинг Одам (а.с.) га шайтон ҳақида огоҳлантириш бергани ёзилган: «Эй Одам, албатта, у сенга ва жуфтингга душмандир. Яна у икковингизни жаннатдан чиқариб, бадбахт бўлиб қолмагин» (20:117).

Улуғ саҳобалардан Абу Зар (р.а.) пайғамбаримиз (с.а.в.) дан: «Биринчи пайғамбар ким?» деб сўраган экан. Расулуллоҳ (с.а.в.): «Биринчи мурсал пайғамбар — Одам (а.с.). Оллоҳ уни қўли билан ясади, унга руҳ киритди ва гўзал инсон қилиб яратди», деб айтадилар. Абу Зардан (р.а.) қилинган бошқа бир ривоятда шундай дейилади: «Мен расулуллоҳдан (с.а.в.): «Эй Оллоҳнинг расули, Одам пайғамбарлардан эдими?» деб сўрадим. Расулуллоҳ (с.а.в.): «Албатта, Одам — биринчи бўлиб Оллоҳ билан бевосита гаплашган пайғамбар», деб жавоб бердилар».³

Ҳазрати Одам жаннати боғни кезар эканлар, жуфт-жуфт бўлиб юрган ҳайвонларни, гала-гала учиб юрган чиройли қушларни томоша қилардилар. Ҳамма нарса жуда гўзал, жуда ажойиб эди.

Худо Ўзи яратган жониворларни Одам (а.с.) нинг олдига келтиради ва у киши ҳаммасига, ҳайвонлару қушларга от⁴ қўядилар.

Унга етишмай турган биттаю битта нарса — ўзига муносиб шерикнинг топилмагани эди.⁵

Оллоҳ субҳанаҳу ва таоло, Одамнинг ёлғиз бўлиши яхши эмас, Мен унга муносиб жуфт⁶ яратаман, деб айтган эди. Одам (а.с.) ҳайвонларга от қўйганларидан кейин, Худо у кишининг биқинидан Момо Ҳаввони (р.а.) яратади.

Ҳазрати Одам Момо Ҳаввони (р.а.) биринчи бор кўрганларида (хурсанд бўлиб): «Бор экан-ку!» деб хитоб қилган эканлар.⁷

Шундай қилиб, Момо Ҳаввонинг эт-суяги аслида Одам Атодан олинган. Қуръонда айтилганидек: «Эй одамлар!.. Раббингиз сизларни бир жондан яратган ва ундан унинг жуфтини яратган...» (Нисо сураси 4:1). Шу сабабдан инсон никоҳ қурар экан, ота-онасини қўйиб, хотинига пайванд бўлади ва иккови бир танага айланадилар.