Hz. Adem(as) Allah-u Teâlâ’nın söylediği gibi semereli olup çoğaldı ve soyu yeryüzünde yayılmaya devam etti, lakin günahla kirlenmiş olan kavimler de böylelikle türemiş oldu. İnsanlar, günahlarını arttırdıkça arttırmaya devam ettiler. Öyle ki dünyada fesatlık, cinayet, zina, yalan, hırsızlık, ana-babaya itaatsizlik gibi daha nice günahlar aldı başını gitti. Eli kanlı Ademoğulları gittikleri her yerde Allah-u Teâlâ’nın istediğini yapan mübarek insanlar yerine; o lain yalancı, hilekâr İblis’in ardından giderek mel’un bir hâl aldılar. Kayin’in günahı Ademoğullarına ders olacağına onlar gittikçe fesatlıklarını arttırdılar.

Allah-u Teâlâ insanların geldiği bu hale bakınca öfkelenerek nev-i beşeri helak etmeye karar kıldı. O vakitlerde yeryüzünde Hz. Nuh(as)’dan başka doğru olanı yapan biri daha yoktu. Böylelikle Allah-u Teâlâ Hz. Nuh(as)’a ve ailesine merhamet etti. Hz. Nuh(as)’un üç evladı vardı. İsimleri Sam, Ham ve Yafes’ti. Allah-u Teâlâ Hz. Nuh(as)’a “Bütün insanlar dünyayı fesatlıkla doldurdu bundan dolayı tüm insanları helak edeceğim lakin sen ve ailen müstesna. Seninle antlaşma yapacağım. Selvi ağacından bir gemi yap. Sen, eşin, oğulların, gelinlerin ve tüm hayvanattan birer çift olarak gemiye girin. Cinslerine göre kuşlardan, sığırlardan, toprakta sürünen her canlıdan ikişer olarak sağ kalmak için sana gelecekler çünkü ben yaşayan her insanı helak etmek için yeryüzüne tufan getiriyorum. Kesinlikle yeryüzünde yaşayan her insan helak olacaktır. Onların kaçacak yeri olmasın diye her yeri suyla kaplayacağım” dedi.

Hz. Nuh(as) söylenildiği gibi gemiyi yaptı. Gemiyi yaptığını gören çevresindeki insanlar yanına yaklaşıp ne yaptığını sual ettiler. Hz. Nuh(as) da insanları tufanda helak olmaktan kurtarması için bir gemi inşa ettiğini söyleyerek onları da helak olmamaları için ikaz etti. Hz. Nuh(as)’un komşuları, akranları onunla alay edip yalanladırlar çünkü o zamana dek gökten ne bir damla yağmur düşmüştü ne de fırtına kopmuştu. Hz. Nuh(as) akranlarını ne kadar uyarsa da onu dinlemek istemediler tövbe ile niyaz etmek yerine fesatlıklarına devam ettiler. Nihayetinde Hz. Nuh(as) Hâkim-i Mutlak olan Kâdir-i Külli Şey’in kendisine emrettiği gibi her şeyi olması gerektiği şekilde yerine getirdi.

Allah-u Teâlâ Hz. Nuh(as)’a seslenerek “Ey Nuh, sen bu nesil içinde sâlih olanlardansın senin zürriyetinin yeryüzünde sağ kalması için kendine her temiz hayvandan yedişer çift, göklerin kuşlarından yedişer çift, murdar hayvanlardan birer çift al. Ben yedi gün sonra kırk gün kırk gece göklerin kapağını açacağım ve yeryüzünden sular fışkırtacağım” dedi.

Kâdir-i Zülkemal’in Hz. Nuh(as)’a söylediği gibi tüm hayvanat ikişer ikişer gelip gemiye bindiler, yedi gün sonra da Hz. Nuh(as), eşi, oğulları ve gelinleri de gemiye bindiler. Söylenildiği gibi o gün tufan başladı. Yeryüzünün bütün kaynakları toprağı yararak suları fışkırttı. Göklerin kapıları açıldı, yeryüzünün üzerinde kırk gün kırk gece tufan oldu, insanların feryat figanları arasında sular yükseldikçe yükseldi ve gemiyi kaldırdı. Sular pek çok yükselerek yeryüzündeki o koca dağları dahi örttü. Nefes alan her can tufanda helak oldu. Her can yeryüzünde zayi olurken Allah-u Teâlâ’nın ikazına kulak veren Hz. Nuh(as) ve ailesi helak olmaktan kurtuldu.

Muayyen vakitten sonra Allah-u Teâlâ Hz. Nuh(as)’u ve ailesini anımsadı. Allah-u Teâlâ yeryüzü üzerinden rüzgar estirdi ve sular alçalmaya yeryüzünden çekilmeye başladı. Kırk gün sonra Hz. Nuh(as) geminin penceresini açtı bir kuzgun yolladı. Kuzgun yeryüzünde sular kuruyuncaya dek öteye beriye uçup durdu. Hz. Nuh(as) sular çekildi mi istirahat edecek bir yer var mı diye bir güvercin daha gönderdi ama güvercin istirahat edecek bir yer bulamadı ve geri döndü. Hz. Nuh(as), yedi gün daha bekledikten sonra güvercini tekrar gönderdi. Akşam vaktinde güvercin gagasında bir zeytin ağacı yaprağıyla geri döndü, Hz. Nuh(as) suların yeryüzünde çekilmekte olduğunu anladı. Yedi gün daha bekledikten sonra güvercini tekrar gönderdi lakin güvercin geri dönmedi. Hz. Nuh(as), geminin kapısını kaldırdı baktı ki yeryüzünün toprağı kurumuş. Allah-u Teâlâ tekrar Hz. Nuh(as)’a seslenip “Sen, eşin, oğulların ve gelinlerin gemiden çıkın, seninle beraber yaşayan her mahlûku; kuşları, sığırları, yeryüzünde sürünen her canlıyı da beraberinde gemiden çıkar, ta ki onlar da türesin, semereli olup çoğalsın.” Hz. Nuh(as), emredildiği gibi her canlıyı çıkardı ve çıktıktan sonra bir makdis yapıp her helal hayvandan, her kuştan yakmalık sunu olarak Allah-u Azimüşşana takdim etti.